عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ مَوْلَانَا الرِّضَا عَزَّ وَجَلَّ وَقَدْ سُئِلَ عَنْ الظُّهُورِ فَقَالَ: الظُّهُورُ فِي هَذِهِ الْقُبَّةِ بِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ تَعَالَى عَنْ قَوْلِ الْجَاحِدِينَ وَالْمُفْتَرِينَ وَفِيهِ يَظْهَرُ وَفِيهِ يُبْطِنُ وَأَظْهَرَ الْإِمَامَةَ وَالْوَصِيَّةَ وَالْخِلَافَةَ وَالْعَجْزَ وَالْقَتْلَ وَبَعَثَ مُحَمَّدَاً عَزَّ عِزَّهُ بِالنُّبُوَّةِ دَلِيلَاً عَلَيْهِ فِي الظَّاهِرِ، ثُمّ غَابَ عَنْ الْجَاحِدِينَ وَظَهَرَ بِمِثْلِ شَخْصِ الْحَسَنِ، فَلَمْ يَزَلْ فِيهِ مَا شَاءَ أَنْ يَكُونَ، ثُمَّ ظَهَرَ بِمِثْلِ حِجَابٍ آخَرَ وَسَمَّاهُ الْحُسَيْنُ وَهِيَ السَّمَاءُ الثَّالِثَةُ، ثُمّ غَابَ مِنْ ذَلِكَ¹

« از محمد بن سنان (علیه السلام) روایت است که مولای ما رضا (عز و جل) در پاسخ به سؤالی درباره‌ی ظهور فرمود: «ظهور در این قُبّه (دوره ی خاص زمانی) به وسیله‌ی امیرالمؤمنین - که از گفته‌ی منکران و افترازنندگان برتر است - صورت می‌گیرد؛ و در آن (یا به وسیله‌ی او) ظاهر می‌شود و در آن پنهان می‌گردد و [او صفاتِ] امامت، وصایت، خلافت، عجز و قتل را آشکار ساخت و محمد را -عزعزه - با نبوت به عنوان دلیلی (راهنما) بر خود در ظاهر برانگیخت. سپس از منکران غایب گشت و در [کالبدی] مثلِ شخصِ حسن ظهور کرد. پس تا زمانی که خواست در او بود (به آن صورت باقی ماند)، سپس در حجابی دیگر ظهور کرد و او را حسین نامید و آن (مرتبه) آسمان سوم است. سپس از آن [حجاب نیز] غایب گشت».