می‌کشتند تا اینکه شب بر آنان سایه افکند. چون صبح شد، به کشتگان نگریستند همگی از خودشان هستند و از یاران ابوالخطاب هیچ کشته یا مجروحی نیافتند.

و جاهلان گمان کردند که علیه اَجدَعِ متین مکر ورزیدند، پس او علیهشان مکر ورزید و این سزای آن سزای کاری است که کرده اند.

و این موافق با فرموده‌ی مولای ما جعفرِ جعافره عزعزه به مفضل که منه السلام می‌باشد که گفت: : هَؤُلَاءِ أَصْفِيَاءُ اللهِ وَأَوْلِيَائُهُ ، أَفْتَتَوَهَمُ أَنْ يُذِيقَهُمْ اللهُ سُبْحَانَهُ حَرَّ الْحَدِيدِ عَلَى أَيْدِي أَعْدَائِهِمْ؟¹

اینان برگزیدگان و اولیای خداوند هستند؛ آیا گمان می‌کنی که خداوند سبحان، گرمای آهن را به دست دشمنانشان به آنان بچشاند؟

عَنْ حمْرَانَ‌ بن أَعْیَنَ علَيهِ السَلامُ عَنْ مولانا أبي جَعْفَرٍ عزَّ عزُّه قَال‌َ: إِنَّ عِیسَی عزَّ عزُّه وَعَدَ أَصْحَابَهُ لَیْلَةَ رَفَعَهُ اللهُ إِلَیْهِ فَاجْتَمَعُوا إِلَیْهِ عِنْدَ الْمَسَاءِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا فَأَدْخَلَهُمْ بَیْتاً ثُمَّ خَرَجَ عَلَیْهِمْ مِنْ عَیْنٍ فِي زَاوِیَةِ الْبَیْتِ وَ یَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنَ الْمَاءِ فَقَالَ إِنَّ اللهَ أَوْحَی إِلَيَّ أَنَّهُ رافِعِی إِلَیْهِ السَّاعَةَ وَ مُطَهِّرِي مِنَ الْیَهُودِ فَأَیُّکُمْ یُلْقَی عَلَیْهِ شَبَحِي فَیُقْتَلُ وَ یُصْلَبُ وَ یَکُونَ مَعِي فِي دَرَجَتِي فَقَالَ شَابٌّ مِنْهُمْ أَنَا یا روح الله قال فَأَنْتَ هُوَ ذَا فَقَالَ لَهُمْ عِیسَی أَمَا إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ یَکْفُرُ بِي قَبْلَ أَنْ یُصْبِحَ -اثْنَتَیْ عَشْرَةَ کَفْرَةً- فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَنَا هُوَ یَا نَبِي اللهِ فَقَالَ