وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِ أَبِي الْخَطَّابِ مِنْهُ السَّلَامُ : إِنَّ أَبَا الْخَطَّابِ لَمْ يُقْتَلْ وَلَا قُتِلَ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ وَإِنَّمَا لُبِّسَ عَلَى الْقَومِ وَشُبِّهَ عَلَيْهِمْ وَإِنَّمَا حَارَبُوا بِأَمْرِ مَوْلَانَا الصَّادِقِ عَزَّ عِزُّهُ وَخَرَجُوا مِنَ الْمَسْجِدِ لَمْ يَرَهُمْ أَحَدٌ وَلَمْ يَجْرَحْ فِيهِمْ أَحَدٌ وَأَقْبَلَ الْقَوْمُ يَقْتُلُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا عَلَى أَنَّهُمْ يَقْتُلُونَ أَصْحَابَ أَبِي الْخَطَّابِ ، وَإِنَّمَا يَقْتُلُونَ أَنْفُسَهُمْ حَتَّى جُنَّ عَلَيْهِمْ اللَّيْلُ فَلَمَّا أَصْبَحُوا نَظَرُوا فِي الْقَتْلَى كُلُّهِمْ مِنْهُمْ وَلَمْ يَجِدُوا مِنْ أَصْحَابِ أَبِي الْخَطَّابِ قَتِيلٌ وَلَا جَرِيحٌ¹

« و یکی از یاران ابوالخطاب علیه السلام گفت: همانا ابوالخطاب کشته نشد و هیچ‌یک از یارانش نیز کشته نشدند، بلکه امر بر آن قوم مشتبه شد و حقیقت بر آنان پوشانده ماند (لُبِّسَ عَلَى الْقَومِ وَشُبِّهَ عَلَيْهِمْ). آنان تنها به فرمان مولای ما صادق عزعزه جنگیدند و از مسجد خارج شدند در حالی که کسی آنان را ندید و فردی از ایشان زخمی نشد. و دشمنان به این گمان که یاران ابوالخطاب را می‌کشند، شروع به کشتن یکدیگر کردند، در حالی که تنها خودشان را