در مورد عیسی بود: {وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ و او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آن‌ها مشتبه شد.}

در این خبر، دلیل بزرگی بر وقوع تشبیه و نیز وقوع آن بر ضدّ است و در آینده به آن خواهیم پرداخت، که دو شتر ذبح‌شده در اینجا همان دو ضدّ (لعنت الله علیهما) هستند.

و شناخت خلیفه عباسی لعنت الله علیه از مفهوم آیه {وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ} به این دلیل است که او در حقیقت از دسته‌ی مقصّره و منکرینِ محارب بود، نه از مقصّره‌ی سالکه که طالب حق است و آن را نیافته تا اینکه شرایط را تکمیل و عهدها را وفا کند.

واقعه ی حمله سربازن مامون به امام رضا عزعزه

كَانَ مِنْ ثِقَاتِ الْمَأْمُونِ غُلَامٌ يُقَالُ لَهُ صَبِيحٌ الدَّيْلَمِيُّ وَ كَانَ يَتَوَلَّى الرِّضَا عَزَّ عِزُّهُ حَقَّ وِلَايَتِهِ، حَدَّثَ عَنْهُ هَرْثَمَةُ بْنُ اعَينَ  قَالَ : قَالَ لِي صُبَيْحٌ الَسْتَ تَعْلَمُ انِّي ثِقَةَ الْمَأْمُونِ فِي سِرِّهِ وَ عَلَانِيَتِهِ؟ قُلْتُ: بَلَى، قَالَ : اعْلَمْ يَا هَرْثَمَةُ انْ الْمَأْمُونِ دَعَانِي وَ دَعَا بِغُلَامٍ مِنْ ثِقَاتِهِ عَلَى سِرِّهِ وَ عَلَانِيَتِهُ فِي الثُّلُثِ الِاوْلِ مِنْ اللَّيْلِ، فَدَخَلْنَا إِلَيْهِ وَ قَدْ صَارَ لَيْلُهُ نَهَارًا مِنْ كَثْرَةِ الشُّمُوعِ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَ بَيْنَ يَدَيْهِ سُيُوفٌ مَسْلُولَةٌ مَسْمُومَةٌ، ثُمَّ دَعَا بِأَنْفُسٍ مِنْ ثِقَاتِ غِلْمَانِهِ وَ اخْذَ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا الْعَهْدَ وَ الْمِيثَاقَ بِلِسَانِهِ وَ لَمْ يَكُنْ بِحَضْرَتِهِ احْدٌ غَيْرُنَا، و قَالَ : هَذَا الْعَهْدُ لَازِمٌ لَكُمْ انْ كُنْتُمْ تَفْعَلُونَ مَا آمُرُكُمْ بِهِ وَ لَا تُخَالِفُونَ مِنْهُ شَيْئًا، فَقُلْنَا: نَعَمْ، فَقَالَ: يَأخِذُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ مِنْ هَذِهِ الِاسْيَافِ سَيْفًا بِيَدِهِ وَ امْضُوا حَتَّى تَدْخُلُوا عَلَى