در اینجا سخن مولایم، معنا، امیرالمؤمنین عزّ عزّه است پس از آنکه به صورت مولایم حسن عزّ عزّه ظاهر شد، و او دربارۀ حادثۀ ضربت خوردن مولا با خنجر به دست یک خارجی ملعون و دربارۀ قضیۀ سم نوشاندن به او به دست آن ملعونه جعده، که خدا لعنتش کند، بیان کرد که مکر کردند و خدا مکر کرد و خدا بهترین مکرکنندگان است.»
لَمَّا ضَرَبَ الْمَأْمُونُ مَوْلَانَا عَلِيَّ الرِضَا عَزَّ عِزُهُ بِالسَّيْفِ وَقَطَعَ بِهِ الثَّوْبَ عَلَى جَسَدِهِ مِنْ ضَرَبَاتِهِ فَشُبِهَ لَهُمْ قَتْلَهِ قَالَ مَوْلَانَا الرِضَا عَزَّ عِزُهُ : وَذلت الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ القَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمَاً أَنَا اللهُ رَبُّ الأربَابِ ، وقعَ القَولُ فَحَقَّ عَلى أكثَرِهِم وغَشِيهُمُ الشَكُّ ، فَحَجَبَهُمُ ولَو رُدَّ الأَمرُ إِلى عِبَادِي المُكْرَمِينَ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَستنبِطُونَهُ مِنهُم ، جَلَّ مَقَامِي وعَظُمَت بُيُوتِي وأَنَا العَلِيُّ العَظِيمُ 1
« هنگامی که مأمون مولایمان علی رضا عزّ عزّه را با شمشیر زد و با ضرباتش لباس را بر روی جسدش پاره کرد، کشته شدن او برایشان مشتبه شد. مولایمان رضا عزّ عزّه فرمود: و صورتها برای حیّ قیّوم خوار شد و هر کس که ستمی بر دوش کشد، زیان کرده است.من خدای خدایان هستم کلام واقع شد و بر بیشتر آنها محقق گردید و شک آنها را فرا گرفت، پس او بر آن ها (حقیقت را) پوشاند. و اگر امر به بندگان گرامی من بازگردانده میشد، کسانی




