باطنی گری مسیحیان گنوسی

گنوسی واژه‌ای است که ریشه یونانی دارد و به معنای «معرفت» است و این واژه از بیشترین واژگانی است که موالیان ما -عزّ عزّهم- ما را به آن سفارش کرده‌اند.

گنوسی ها در اصظلاح فرقه‌هایی هستند که به مجموعه‌ای از عقاید باطنی معتقدند، از جمله: حبس شدن ارواح بشر در بدن‌های «گناه‌آلودشان»؛ یعنی بدن به مثابه زندان برای روح است. به طوری که آنان تحت تولدهای مکرر قرار دارند که امروزه «تناسخ» یا «اکوار و ادوار» نامیده می‌شود. و رهایی و نجاتی از این بدن ممکن نیست مگر با شناخت انسان نسبت به اصل روح خود و حقیقت منشأ آن از طریق معرفت ذاتی .

گنوسیان به سفر روح انسان ایمان دارند که در زمین در روحِ ماده («جسم گناه‌آلود») فرود می‌آید و سپس به آسمان عروج می‌کند تا به جهان نورانی وارد شود؛ به این شرط که انسان در زندگی‌اش از توهم «من» (نفس) بیدار شود تا جوهر روح و منشأ آن را درک کند، وگرنه در چرخه‌های بی‌پایان تجسد در جهان مادی پست (تناسخ) باقی خواهد ماند..

گنوسیان به خدای نور «نورانی برتر» و خدای تاریکی «خدای فروتر که نماینده جهان پست است» ایمان دارند. و همانا خدای تاریکی همان کسی است که ماده «جسم، زمین و امثال آن» را آفریده است.