فَقَالَ لَهُ : يَا خُرَاسَانِي ، تَبْخَلُونَ عَلَيْنَا بِأَنْفُسِكُمْ وَتَجُودُونَ بِأَمْوَالِكُمْ كَأَنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَيْهَا إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا وَيَرْفَعَ عَنْكُمْ حَرَّ الْحَدِيدِ وَيَكْفِيَكُمْ وَيَكْتُبَكُمْ مِنْ أَوْلِيَائِهِ مَعَ الصَّفْوَةِ الْمُخْتَارِينَ مِنْ خَلْقِهِ ¹

از داوود بن کثیر رقّی علیه السلام نقل است که گفت من و سماعة بن مهران بر مولایمان امام صادق عزتش بزرگ باد وارد شدیم و در مقابل ایشان مردی از اهل خراسان بود که مالی را برای ایشان آورده بود. پس [امام] به او فرمود: «ای خراسانی، در جان‌هایتان بر ما بخل می‌ورزید و با اموالتان سخاوت به خرج می‌دهید، گویی که ما به آن نیازمندیم. همانا خداوند اراده کرده است تا پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را کاملأ پاک گرداند، و تا حرارت آهن را از شما بردارد و شما را کفایت کند و شما را در زمره‌ی اولیای خود به همراه برگزیدگانِ منتخب از میان خلقش بنویسد.

و عَنْ مَوْلَانَا الرِّضَا عَزَّ عِزِّهُ قال في صِفَاتِ الْامَامِ وَيَرَىَ مِنْ خَلْفِهِ كَمَا يَرَىَ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ، وَلَا يَكُونُ لَهُ ظِلٌّ، وَإِذَا وَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ بَطْنِ أُمّهِ وَقَعَ عَلَى رَاحَتَيْهِ²

و از مولای ما امام رضا (عزتش بزرگ باد) نقل است که در توصیف صفات امام فرمود:و از پشت سر خود می‌بیند همانگونه که از پیش روی خود