تأمل کن، خدا رحمتت کند.

¹قَالَ مَوْلَانَا الْحَسَنُ الْمُجْتَبَى عَزَّ عِزُّهُ : وَارْفَعُوا عَنَّا حُظُوظَ الْبَشَرِيَّةِ

مولای ما حسن مجتبی (عزتش بزرگ باد) فرمود: «و بهره‌های بشری را از ما بردارید (و به ما نسبت ندهید).

بهره‌های بشری چیست؟

نیاز به خوردن و آشامیدن، خواب و استراحت، ازدواج، ادرار و مدفوع و غیره از نیازهایی است که هیچ بشری از آن خالی نیست. پس اگر این بهره‌ها را از مولایانمان برداریم (و برایشان قائل نباشیم)، آیا بدن‌هایشان مانند بدن‌های ما خواهد بود؟

قَالَ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عِزِّهُ : يَا سَلْمَانُ إِنَّ مَيِّتَنَا إِذَا مَاتَ لَمْ يَمُتْ ، وَمَقْتُولنَا لَمْ يُقْتَلْ ، وَغَائِبُنَا إِذَا غَابَ لَمْ يَغْبْ²