آمیختگی با تاریکی مشتبه میگردد، بر ما مشتبه نمیشود تا آنجا که در یک زمان، یکصدهزار شخص(صورت) از ما مییابند که همگی شهادت میدهند او یگانهای است که با عدد دیگری، دوگانه نمیگردد. و این به اندازهی فضلی است که بر دوش آنان نهادهایم و ظرفیت پذیرشی (قبولی) است که به آنان اختصاص دادهایم.و این (حقیقت) را از آن جنبهی ما که درد میکشد، میگریزد، مینوشد و میخورد، نمییابند؛ بلکه کسی آن را مییابد که صمدیت ورزید (استوار و بینیاز ماند)، ما را قصد نمود و نزد ما بزرگی یافت.
این خبر کوتاه، که از خبری طولانی گرفته شده، حاوی اسرار بزرگ، علوم شگفتانگیز، مفاهیم غریب و حقایق گرانبهاست. هر کس خواهان دانستن بیشتر است، باید به کتاب «الاکوار و الادوار» رجوع کند. و اگر در این کتاب به دقت بنگری، تمایلاتت به دنیا و هر چه در آن است، و به زمین و آسمان و هر چه در بر دارند، از بین خواهد رفت.
قَال مَولَانا زَينَ العَابِدِين عَزَّ عِزُّهُ لأُم الندَى حَبابَة الوَالِبِيةَ سَلامُ اللهِ عَليْهَا : يا حَبابَةُ فالشَقِيُ يَحِدُّنَا باِلوَصِفِ ، ويَشهدُ عَليْنَا بالضعفِ ، ويُسَلمنَا لِلحتْفِ ويُصغرُ مِنا ما عَظُم قَدرُهُ وخَطرَهُ 1
«مولای ما زین العابدین (عزتش بزرگ باد) به امالندی، حبابه والبیه سلام الله علیها فرمود: ای حبابه، شخص شقی (و بدبخت) ما را با توصیف، محدود




