عقیده ی فدا در کتب مسیحیان ظاهری

آنان را از دست هاویه (عالم مردگان) فدیه خواهم داد و از موت رهایی‌شان خواهم بخشید. ای موت، وباهای (بلاهای) تو کجاست؟ ای هاویه، نیش تو کجاست؟ پشیمانی از چشمان من پنهان است (یعنی در این کار تردید نخواهم کرد ¹

ای یعقوب، این را به یاد آور و ای اسرائیل، زیرا تو بنده من هستی. تو را سرشتم تا بنده من باشی. ای اسرائیل، تو از جانب من فراموش نخواهی شد. گناهان تو را همچون ابر و خطاهایت را مانند ابری غلیظ محو کرده‌ام. به سوی من بازگرد، زیرا تو را فدیه داده‌ام ²

عیسی که جان خود را در راه ما فدا کرد، تا ما را از هر گناهی فدیه دهد (برهاند)³

اما مسیح، که چون کاهن اعظمِ خیرات آینده ظهور کرد، به واسطه آن خیمه (مسکن) بزرگتر و کامل‌تر که ساخته دست نیست، یعنی از این آفرینش نیست، و نه با خون بزها و گوساله‌ها، بلکه با خون خود، تنها یک بار به قدس‌الاقداس (مقدس‌ترین مکان) داخل شد و فدیه‌ای ابدی را یافت.⁴