شیعیانم را بیازمایم، آنان را جز وصف‌کنندگان (اهل حرف و نه عمل) نخواهم یافت!
قَالَ مولانا رسول الله لمولانا أمير المؤمنين عَزَّ عِزُّهما : يَا عَلِيُّ إِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَمَّلَنِي ذُنُوبَ شِيعَتِكَ ثُمَّ غَفَرَهَا لِي، وَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: {لِيَغْفِرَ لَكَ اللهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ1
« مولای ما رسول‌الله به مولای ما امیرالمؤمنین عَزَّ عِزُّهُما فرمود: ای علی، همانا خداوند تبارک و تعالی گناهان شیعیان تو را بر دوش من نهاد و سپس آنها را برای من بخشید، و این همان سخن خداوند عز و جل است که می‌فرماید: تا خداوند گناه گذشته و آینده تو را ببخشد»
و از جمله چیزهایی که به دروغ بر زبان‌های مقصره (کوتاهی‌کنندگان) نقل می‌شود نیز این است:
انَ سُكِينَةَ عَلَيْهَا السَّلَامُ اشْتَكَتْ إِلَى الْإِمَامِ الْحُسَيْنِ عَزَّ عِزُّهُ مِنَ الْعَطَشِ وَطَلَبَتْ مِنْهُ الْمَاءَ فَقَالَ لَهَا الْإِمَامُ الْحُسَيْنُ جَلَّ جَلَالُهُ بِنِيَّتِي أَمَا تَرَيْنَ أَنَّ الْأَعْدَاءَ قَدْ أَحَاطُوا بِالْمَشْرَعَةِ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ فَمِنْ أَيْنَ آتِيكِي بِالْمَاءِ يَا قُرَّةُ عَيْنِي؟فَقَالَتْ لَهُ : يَا أَبَا أَنْتَ إِمَامٌ مَعْصُومٌ وَلَا تَنْقُصُكَ الْمُعْجِزَةُ , فَأَخَذَهَا الْإِمَامُ وَرَاءَ الْخِيَامِ وَوَضَعَ إِصْبَعَهُ الشَّرِيفَ عَلَى الْأَرْضِ فَتَفَجَّرَ مِنْهَا يَنْبُوعًا مِنَ الْمَاءِ الْعَذْبِ,وَقَالَ