نازل می‌شوند؟ بر هر دروغگوی گنهکاری نازل می‌شوند. که گوش فرا می‌دهند (به القائات شیاطین) و بیشترشان دروغگویند.

و به خدا قسم، این دروغگویان کسی جز زراره و یارانش نیستند.

عَنْ هِشَامٍ اَلْمَشْرِقِيِّ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْخُرَاسَانِيِّ عَزَّ عِزُّهُ رَجُلٌ يَسْأَلُ عَنْ مَعَانٍ فِي اَلتَّوْحِيدِ، قَالَ: فَقَالَ لِي: مَا تَقُولُ: إِذَا قَالُوا لَكَ أَخْبِرْنَا عَنِ اَللهِ شَيْءٌ هُوَ أَمْ لاَ شَيْءٌ قَالَ: فَقُلْتُ: إِنَّ اَللهَ أَثْبَتَ نَفْسَهُ شَيْئاً، فَقَالَ: {قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهٰادَةً قُلِ اَللهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ } لاَ أَقُولُ شَيْئٌ كَالْأَشْيَاءِ أَوْ نَقُولُ إِنَّ اَللهَ جِسْمٌ، فَقَالَ عَزَّ عِزُّهُ: وَ مَا اَلَّذِي يُضْعِّفُ فِيهِ مِنْ هَذَا ، إِنَّ اَللهَ جِسْمٌ لاَ كَالْأَجْسَامِ وَ لاَ يُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنَ اَلْمَخْلُوقِينَ قَالَ: ثُمَّ قَالَ: إِنَّ لِلنَّاسِ فِي اَلتَّوْحِيدِ ثَلاَثَةَ مَذَاهِبَ، مَذْهَبُ نَفْيٍ، وَ مَذْهَبُ تَشْبِيهٍ، "وَ مَذْهَبُ إِثْبَاتٍ بِغَيْرِ تَشْبِيهٍ"، فَمَذْهَبُ اَلنَّفْيِ لاَ يَجُوزُ، وَ مَذْهَبُ اَلتَّشْبِيهِ لاَ يَجُوزُ، وَ ذَلِكَ أَنَّ اَللهَ لاَ يُشْبِهُهُ شَيْءٌ، وَ اَلسَّبِيلُ فِي ذَلِكَ اَلطَّرِيقَةُ اَلثَّالِثَةُ، وَ ذَلِكَ أَنَّهُ مُثْبَتٌ لاَ يُشْبِهُهُ شَيْءٌ، وَ هُوَ كَمَا وَصَفَ نَفْسَهُ أَحَدٌ صَمَدٌ نُورٌ¹

« از هشام مشرقی [روایت است که] گفت: به ابوالحسن خراسانی (امام رضا عزعزه) نوشتم که مردی درباره معانی‌ای در توحید می‌پرسد. [امام] به من فرمود: چه می‌گویی اگر به تو بگویند ما را از خدا خبر ده که آیا او «شیء» (چیز) است یا «لاشیء» ؟ گفتم: همانا خداوند خودش را به عنوان «شیء» اثبات کرده و فرموده است: { قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهٰادَةً قُلِ اَللهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ بگو چه