مقدمه
بسم الله الرحمان الرحیم
حمد و سپاس خدایی را که برای وجود وعیان ظاهر است. باطنی که مکان ندارد.مکان را برای نیاز مخلوقات به آن پدید آورد و به وسیله‌ی آن، آنان را به سوی خود راهنمایی کرد. آن [ذاتی] که در تیررس گمان‌ها نمی‌گنجد و نگاه چشم‌ها او را محدود نمی‌سازد؛ اعصارو زمان‌ها او را در بر نمی‌گیرند و افکار و مکان‌ها بر او احاطه ندارند. آفریننده‌ی حرکت و سکون و پدیدآورنده‌ی آب روان. بگوبه من خبر دهید، اگر آب شما در زمین فرو رود، چه کسی آب روان برایتان خواهد آورد؟ایجادکننده‌ی هیولیات و صورت‌ها، و نوآفرینِ جوهرِ بسیط در فلکِ محیط. آن را نه از روی نیاز آفرید و نه برای عبث و بیهودگی پدید آورد؛ بلکه خلقت، فعلِ اوست و او همواره خالق بوده؛ و نطق، دلیلِ اوست و او همواره ناطق بوده است.
و درودهای او بر نورِ اختراع‌شده‌اش و حجابِ ابداع‌شده‌اش باد؛ او را تکوین کرد پس او مکان شد، و او را برپا داشت پس وجودِ عینی‌اش را پدیدار ساخت. و [درود] بر بابِ او و دلیلِ رشد و راهِ رسیدن به مقصدش. و بر ایتام ، نقیبان، نجیبان، مختصان، مخلصان و ممتحنین. و بر جمیعِ عوالمِ قدسش و جایگاهِ درخششِ انسش و بر تمام آنان که به ایشان می‌پیوندند؛ و سلام و درودی کامل تا روز قیامت و دین باد.