فحشاء و منکر باز میدارد﴾ و فرمود﴿ وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى¹ و نام پروردگارش را یاد کرد و صلاة گزارد﴾ پس این کلام دلالت کرد بر اینکه صلات امر کننده و نهی کننده است و اینکه ذاکر اسم پروردگارش، نمازگزار است و اینکه اینها حرکات اعضاست پس چگونه امر کننده و نهی کننده خواهد بود؟ پس اگر بگویی پس چرا آن را انجام داد و به آن ترغیب نمود؟

جواب این است که پیشتر به تو شناساندیم که او ظاهری را برپا داشت و آن را دلیلی بر باطن قرار داد و اگر چنین نمی کرد نه ظاهر شناخته می شد و نه باطن. و از جمله چیزهایی که فساد ظاهر را بیان می کند آن است که از راه عدل واجب بود که خداوند هنگامی که محمد را با این شریعت مبعوث کرد، در دورترین شهر چین نیز رسولی را برانگیزد که آنان را به همان چیزی که ما را بدان امر کرده است از فرائض روزه و نماز و حج و زکات و جهاد و غیر آن امر کند و برای ما روایت شده است که در چین قومی هستند که ذکر محمد را نشنیده‌اند و رسولی با این معنا نزدشان نیامده است.

و همانا باری تعالی در هر جنسی مانند خودشان ظاهر میشود و بر وجود خود دلالت میکند و این در اختلاف شرایع و ظهورات قابل انکار نیست. آیا نمی بینی که او برای پارسیان مانند خودشان ظاهر شد و آنچه را در این شرایع حرام بود حلال کرد سپس در آتش غایب شد پس تا کنون آن را بزرگ می شمارند.