و آنان صحف ادریس را داشتند که در وصایای آن خوردن باقلا و جوجه و کدو را بر آنان حرام کرده بود و اعتکاف برهماییان بر بذور و اعتقادشان که با آن تواریخ را می شناسند. پس چون موسی آمد آن را تغییر داد و نسخ کرد و نقض نمود و بر یهود پیه را حرام کرد و آنان را به بزرگداشت روز هفتم که روز سبت است ملزم ساخت و برپایی نماز در براق و توجه به سوی قبه‌ای از عهد آدم را که تابوت در آن بود آشکار کرد و چون قبه را از دست دادند هنگام نماز به سوی آن موضع از قدس روی آوردند و برای آن احکام و شروطی غیر از آن احکام و شروط قرار داد. سپس عیسی بر خلاف آن آمد و با پیشینیان خود مخالفت کرد زیرا آنان به غیر خود دلالت کردند و او به خودش اشاره نمود سپس سبت را حلال کرد و موسی به آنان گفته بود هر کس سبت را برای شما حلال کرد او را بکشید و چون آن را حلال کرد یهود به او گفتند سبت را حلال کردی گفت من پروردگار سبت هستم.

سپس اصحابش روز یکشنبه را بزرگ داشتند به سبب این اعتقادشان که او در آن روز از قبر برخاست و به آسمان صعود کرد سپس به سوی شرق نماز خواندند با این اعتقاد که به سوی او روی می کنند زیرا یهود هنگامی که او را به صلیب کشیدند صورتش را به سوی شرق قرار دادند. پس نصاری به سوی شرق روی آوردند سپس او آنان را به تکلیفی مکلف نساخت ولیکن اصحابش به تکلیف امر کردند.