الله بنامد. پس الله بر لاهوت واقع میشود و محمد بر ناسوت که از الله نطق کرد واقع می شود و علی بر صفتی که به وسیله‌ی محمد ظاهر میشود واقع میگردد.
و الله از إله ظاهر شد بدون انفصال و تبعیض و بازگشتش به سوی اوست و إله همان علی است و الله همان محمد است و فرقی میان إله و الله نیست و معنای إله همان معنای الله است1
و علی همان محمد است ولی محمد همان علی نیست زیرا قدرت ذاتیِ معنی است، همانطور که حرارت ذاتیِ آتش است پس چون حرارت از آتش جدا شود دیگر آتش نیست. و آن از میم(محمد) به انتقال ظهور است. و محمد به اضافه‌ی قدرتش الله است و به اضافه‌ی صورت2 الله نیست. و محمد بر آنچه مشاهده کردید واقع میشود و الله بر قدیم ازلی که از محدثات جداست واقع می شود.
و هر حرفی که زبان به آن نطق کند و از دهان خارج شود، محدث است و رحمن ظاهرش حُسن یعنی زیبایی است و حُسن همان محمد است و محمد همان حُسن است و الله همان حُسن است و حُسن همان رحمن است و رحمن همان الله است.
و این سخنی است که در ظاهر و باطن جاری است و خداوند توفیق‌دهنده به راه هدایت به استحقاق است همانا او بر هر چیزی تواناست.