و از ابوشعیب منه السلام از عمر بن دهیم روایت است که گفت حکیم فرمود: دروغ گفت آنکه گمان برد خدا در چیزی یا از چیزی یا بر چیزی است. پس هر کس گمان برد که او در چیزی است پس او را محصور قرار داده است و هر کس گمان برد که او از چیزی است پس او را محدث و نوپدید قرار داده است و هر کس گمان برد که او بر روی چیزی است پس او را محمول و حمل‌شونده قرار داده است و الله غایتی از غایات است و معنی غیر از غایت است او به ربوبیت یگانه گشته و خود را به نامحدود بودن وصف کرده است پس ذکرالله، غیر از الله است و الله غیر از اسماء خود است و هر اسمی غیر از الله یا صفت یا معنی یا چیزی که اسمی بر آن واقع شود مخلوق است. آیا نمی بینی که تو می گویی عزت از آن خداست و کبریاء از آن خداست و خداوند تعالی فرموده است بگو الله را بخوانید یا رحمن را بخوانید هر کدام را که بخوانید نامهای نیکو از آن اوست پس اسماء به الله اضافه شده‌اند. حکیم فرمود این همان توحید خالص است پس بدان تمسک جویید.

وَعَنْ ‏عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَلَاءِ‏‏، عَنِ ‏الرِّضَا عَزَّ عَزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّ الَّذِي عَايَنْتُمُوهُ بِأَبْصَارِكُمْ مِنَ الصُّورَةِ إِنَّمَا ظَهَرَ بِحَسَبِ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ، لِأَنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَنْظُرُوا إِلَى خِلَافِكُمْ".

و از عبدالله بن علاء از رضا عزّ عزّه روایت است که فرمود همانا آنچه از صورت که با چشمانتان مشاهده کردید همانا به حسب آنچه شما بر آن هستید ظاهر شد زیرا شما قادر نیستید به خلاف خودتان بنگرید.