ظَهَرَ لَهُمْ يَرَوْنَهُ، فَقَدْ عَايَنَهُ، وَمَنْ عَرَفَهُ مِنْ جِهَةِ الْإِقْرَارِ، وَعَلِمَهُ مِنْ حَيْثُ ظَهَرَتِ الْمُعْجِزَاتُ فَنَفَى مَا رَأَى، وَأَثْبَتَ مَا عَلِمَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ ‏أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عَزُّهُ.

و از محمد بن صدقه از یونس بن ظبیان علیه السلام از مفضل بن عمر منه السلام روایت است که صادق عزّ عزّه فرمود: هر کس آنچه را دیده نم یشود بپرستد پس مجهولی غایب را پرستیده است و هر کس آنچه را دیده می شود بپرستد پس محدودی قابل مشاهده را پرستیده است و هر کس بگوید او مشاهده نمی شود پس او را به عدم حواله داده است و هر کس بگوید دیدگان او را مشاهده می کنند پس مانند خود را دیده است و هر کس اسم و معنی را بپرستد پس شرک ورزیده است و هر کس او را با آنچه در نفس خودش واقع می شود وصف کند پس نفس خود را وصف کرده است و هر کس بگوید او از خلقش محجوب است پس همانا غیر او را قصد کرده است و هر کس بگوید او برایشان ظاهر شد و او را می بینند پس او را به چشم دیده است و هر کس او را از جهت اقرار شناخت و از آنجایی که معجزات ظاهر شد به او علم یافت پس آنچه (از عجز و صفات انسانی) را دید نفی کرد و آنچه را دانست(قدرت) اثبات نمود پس آنان اصحاب امیرالمؤمنین عزّ عزّه هستند.

وعن ‏مُحَمَّدِ الْكَرْخِيِّ‏‏ عَنْ ‏إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ صَدَقَةَ‏‏، عَنِ الرِّضَا‏‏ عَزَّ عَزُّهُ قَالَ: "إِنَّ الَّذِي رَأَيْتُمُوهُ بِأَبْصَارِكُمْ مِنَ الصُّورَةِ هُوَ اللَّهُ بِإِضَافَتِهِ إِلَى الْقُدْرَةِ"(¹)‏‏ فَإِذَا ظَهَرَ الْمُعْجِزُ مِنْ