و بزرگ‌های آن هفتاد بار بازگردانده می شود و بر او ذبح و غرق شدن و خورده شدن توسط درنده و مرگ جاری می گردد.
سپس به صورت بز خارج می شود و همان عذابها به او می رسد.
و تنقل در سلسله نسخ نامیده میشود و همچنین است هر جنسی تا آنکه داخل در غیر آن شود که مسخ نامیده می شود سپس در آن نسخ می شود. و نهایت آن به دور الدر است و آن قشاش و رسوخ است در حالی که در آن جاودانند.
پس اگر معترضی بر ما اعتراض کند و بگوید چه عذابی در این بر آنان است در حالی که تمام زندگی را همانطور می یابند که انسان در خوردن و نوشیدن و نکاحش می یابد و از آنان غمی که عذاب انسان است ساقط شده است. جواب این است که جمیع این مسوخات در هر جنسی به حسب استحقاقشان تکرار می شوند. پس برای برخی از آنها، تکرارشدن در مذبوحات، بیشتر ازتعداد متولد شدن در درندگان و گرگها و بوزینگان و اصناف آن واجب است و جمیع حیوانات در این عالم بر آنان ثواب و عقاب جاری می شود.
همانا بارهای سنگینی که بر شتران و استران حمل میشود و بیابانها و دشتها را می پیمایند آیا درد آن را حس نمی کنند؟ و آیا شتران و گاوان و گوسفندان و بزانی که ذبح می شوند درد آن را حس نمی کنند؟