وابو بكر محمد بن سليمان بن بابويه بن فهرويه بن عبد الله [بن] مرزوق علاف محزمى متوفى در ربيع الاخر 307 (1) وپسر وى أبو محمد عبيدالله بن محمد بن سليمان بن بابويه بن فهرويه بن عبد الله بن مرزوق دقاق محزمى متوفى در 376 (2) ووى شهرتي داشته است كه درين موضع از تاريخ بغداد «ابن جغوما» ودر موضع آينده «ابن جعد ما» چاپ شده است وپس از آن پسر وى أبو بكر محمد بن عبيدالله بن محمد بن سليمان بن بابويه [بن فهرويه] بن عبد الله بن مرزوق علاف معروف بابن جعدما (3) ونيز شيرزاد بن محمد بن محمد بن بابويه كه از معاصرين منتجب الدين بوده است (4).

ديگر از رجال نامى ايران كه يكى از نياكان أو بابويه نام داشته دانشمند معروف قرن ششم قطب الدين رازيست كه نام ونسب أو را محمد بن محمد بن ابى جعفر بن بابويه رازى نوشته ودر برخى موارد نسبت أو را «بويهى» ضبط كرده اند. چنانكه سيد اعجاز حسين كنتورى نيسابورى در كشف الحجب والاستار (5) آورده است درنسخهء اصل حواشى كه بر قواعد استاد خود علامه حلى نوشته : «محمد بن محمد بن ابى جعفر بن بابويه في خامس ذى القعدة سنة ثمان وتسعمائه» ضبط كرده است. اين نكته از حيث تاريخ كه اين كتاب را در 5 ذيقعدهء 908 بپايان رسانده باشد خطاى بسيار فاحشيست زيرا كه قطب الدين حتما در نيمهء اول قرن هشتم مى زيسته وشاگرد علامهء حلى متوفى در 726 بوده ونسخهء اجازه أي كه علامه در 3 شعبان 713 در ورامين باوداده است در دستست (6) وانگهى كتاب المحاكمات خود را در اواخر جمادى الاخرهء 755 بپايان رسانده (7) ودانشمند معروف محمد بن مكى عاملي شامى معروف بشهيد اول كه در رمضان 786 كشته شده است از شاگردان أو بوده وچنانكه در اجازه أي تصريح كرده است در سال 768 در دمشق اجازهء روايت همهء مصنفات وى را ازو گرفته است (8) وممكن نيست در 908 كتابي تأليف كرده باشد ودر 780 نيز بعيد مى نمايد زيرا كه لازم مى آيد 54 سال پس از مرگ استاد خود علامهء حلى زيسته باشد واين دشوارست. اينكه مؤلف كشف الحجب (9) رحلت أو را در 15 رمضان 766 ضبط كرده نيز درست نيست زيرا كه شهيد اول در 768 در دمشق اجازهء روايت ازو گرفته است. در هر صورت از آنچه مؤلف كشف الحجب والاستار آورده تنها چيزى كه بدست مى آيد اينست كه خود نام ونسب خويش را محمد بن محمد بن ابى جعفر بن بابويه مى نوشته وپدر جد وى بابويه نام داشته است واينكه در برخى از كتابها نسبت أو را «بويهى» ضبط كرده اند درست نيست ومى بايست «بابويهى» بوده باشد ودر برخى نسخها تحريفي كرده وبويهى ضبط

__________________

(1) تاريخ بغداد ج 5 ص 300. (2) تاريخ بغداد ج 10 ص 363. (3) تاريخ بغداد ج 2 ص 334. (4) تنقيح المقال ج 2 ص 90. (5) چاپ كلكته ص 203. (6) بحار الانوار ج 25 چاپ طهران 1315 ق. ص 28. (7) كشف الحجب والاستار ص 492.

(8) تنقيح المقال ج 3 ص 178. (9) ص 203 و 247 و 346 و 492.