لَمَنْ يَعْبُدُنِي حَقَّ عِبَادَتِي وَمَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحْوَجَ إِلَيَّ مِنْهُ فَيَقُولَانِ يَا رَبَّنَا مَنْ هَذَا يَسْعَدُ بِحُبِّكَ إِيَّاهُ قَالَ فَيُوحِي اللهُ إِلَيْهِمَا ذَلِكَ مَنْ أَخَذَ مِيثَاقَهُ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِي وَوَصِيِّهِ وَذُرِّيَّتِهِمَا بِالْوَلَايَةِ اهْبِطَا إِلَى قَبْرِ وَلِيِّي فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ فَصَلِّيَا عِنْدَهُ إِلَى أَنْ أَبْعَثَهُ فِي الْقِيَامَةِ قَالَ فَيَهْبِطُ الْمَلَكَانِ فَيُصَلِّيَانِ عِنْدَ الْقَبْرِ إِلَى أَنْ يَبْعَثَهُ اللهُ فَيَكْتُبُ ثَوَابَ صَلَاتِهِمَا لَهُ وَالرَّكْعَةُ مِنْ صَلَاتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ مِنْ صَلَاةِ الْآدَمِيِّينَ.

قَالَ سَدِيرٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ فَإِذَنْ وَلِيُّكُمْ نَائِماً وَمَيِّتاً أَعْبَدُ مِنْهُ حَيّاً وَقَائِماً قَالَ فَقَالَ هَيْهَاتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ وَلِيَّنَا لَيُؤْمِنُ عَلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُجِيزُ أَمَانَهُ

____________________________________

بلكه وى نيازمند آنست ودر زمينم كيست كه مرا بشايستگى بندگى نمايد در حالى كه آفريده اى از او نيازمندتر بخود نيافريده‌ام فرشتگان عرض مىكنند پس كيست آنكه بمحبت تو نيكبخت مىشود وحى مىرسد آن كسى كه از او اقرار به بندگى محمّد صلّى الله عليه وآله وسلّم وولايت ودوستى جانشين محمّد صلَّى الله عليه وآله وسلم وفرزندان پاكش پيمان گرفته شده بگور دوست من فلان ابن فلان فرود آئيد ونزد او تا زمانى كه از خاك برانگيخته شود نماز بخوانيد. سپس امام عليه السّلام فرمود دو فرشته پائين آمده ونزد گور او نيايش پروردگار مىكنند تا روز رستخيز فرا رسد ومزد نمازهاى آن دو را براى او مىنويسند وهر ركعت نماز فرشتگان برابر يك هزار نماز آدميانست.

سدير عرض كرد فداى تو شوم بنا بر اين دوست شما كه خواب ومرده است از دوستى كه بيدار وزنده وبر پا است عابدتر است فرمود يا سدير هيهات دوست ما در روز رستاخيز براى ديگران امان از آتش دوزخ مىطلبد وباو اجازه شفاعت وامان داده مىشود.

(منظور آنكه ارزش او در نزد پروردگار جهانيان بالاتر از اينها است كه تو فكر مىكنى او كسى است كه براى ديگران ميانجيگرى وشفاعت وطلب امان ميكند وخود نيازى بدستگيرى ديگران ندارد ومن بقدر فهم تو با تو سخن گفتم).