يَعْنِي بِذَلِكَ عَلِيّاً وَشِيعَتَهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللهُ إِذْ يَقُولُ (يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ) وَاللهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا غَيْرَكُمْ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللهُ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ (إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ) وَاللهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا إِلَّا الْأَئِمَّةَ وَشِيعَتَهُمْ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ ذَكَرَكُمُ اللهُ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ (فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً) وَرَسُولُ اللهِ صلّى الله عليه وآله وسلّم فِي هَذِهِ الْآيَةِ مِنَ النَّبِيِّينَ وَنَحْنُ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ
____________________________________
مقصود آيه شريفه على عليه السّلام وپيروانش هستند يا ابا محمّد آيا مسرور شدى عرض كرد فداى تو شوم زيادتر بفرما فرمود خداوند شما را در اين آيه شريفه ياد كرده (يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله إِنَّ الله يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّه هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ) (1) بخدا سوگند جز شما كسى ديگر را اراده نفرموده است يا ابا محمّد خوشحال شدى عرض كرد فدايت شوم زيادتر بفرما فرمود خداوند در كتابش شما را باين طور ياد نموده (إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ) (2) بخدا سوگند غير از ائمه عليهم السّلام وپيروانشان كسى ديگر منظور نيست يا ابا محمّد آيا خوشحال شدى عرض كرد فدايت شوم زيادتر بفرما فرمود پروردگار بزرگ در كتاب خود شما را ياد نموده وفرموده (فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ الله عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً) (3) ورسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم در اين آيه از انبيا است وما از صديقون وشهداء هستيم وشما صالحونيد وشما بصلاح ونيكى ياد مىشويد
__________________
(1) ای بندگانی که بر نفس های خود ظلم کرده اید از رحمت خدا ناامید نشود خداوند گناهان همه را می آمرزد او خدای آمرزنده بخشایشگر است سوره زمر آیه 53.
(2) بر بندگان من تسلطی نداری سوره بنی اسراییل آیه 65.
(3) آنها با پیغمبران وراستگویان وشهدا ونیکو کاران که مورد هر حمت الهی قرار دارند هستیند وآنان دوستان خوبی بر ایشان هستند سوره نساء آيه 69.